Okaze de la jokohama UEA-prezidantiĝo de Probal Daŝgupto, Osmo Buller prave kaj trafe nomis "mediteranea skandalgazeto" la retan misinformilon "Heroldo Komunikas".

Mi jam abunde okupiĝis pri la lingvaĵo de tiuj lingvaj manipulistoj, sed lastatempe mi trovis pliajn interesajn trajtojn en ilia agado. Nuntempe, en la tuta mondo (almenaŭ en la tuta virtuala mondo aŭ cibermondo) pli kaj pli populariĝas la t.n. Interreto 2.0, en kiu la legantoj kaj uzantoj mem rajtas kontribui al la verkado kaj kreskado de la tesktoj, aŭ al aldono de komentoj, ligoj, taksoj ktp al reteroj (tekstoj, fotoj, filmoj k.s.) enretigitaj de aliaj.

En Esperantujo, ekzemploj estas la esperanta Vikipedio, Klaku.net aŭ, en la ĵurnala sfero, Libera Folio. Kontraste, la retpaĝo de la silfera "Esperanta Civito" (EC) restas bloke netuŝebla, neopiniebla, nekomentebla. Oni devas gluti la stultigan pilolon tuta. Nur ĝiaj administrantoj kaj prilaborantoj havas rajton krei aŭ modifi la enhavon.

Jen ili sentas nenian honton eldiri pri aliuloj, cetere jam mortintaj, ke "kaj Waringhien (unua aliĝinto al la Esperanta PEN, post la kunfondintoj Martinelli, Nemere, Silfer) kaj Auld (prezidanto de la Esperanta PEN) estis raŭmistoj" [HeKo 338 7-B, 11 sep 07], kio certe meritus korekton. Aŭ umbilikisme nomi sin mem "eminentaj intelektuloj (Tazio Carlevaro, Perla Martinelli, Claude Piron, Giorgio Silfer kaj aliaj)" [EC / Establoj / KCE / 1975-1982: la ekflorado].

Al pastra prediko, nenia kritiko! La primitiva aranĝo de la EC-retpaĝo ĉi-foje plene servas al la interesoj de tiu grupeto de delirantoj, simile kiel la nordkoreuja televido incensas la figuron de la intelekte ne malpli delira Kim Jong-il.

Jorge Camacho