En la Eŭropa Parlamento ekzistas diversaj interpartiaj interes-grupoj de parlamentanoj el diversaj frakcioj kaj landoj. En tiuj grupoj, kiujn oni kutimas nomi "intergrupoj", kuniĝis parlamentanoj kiuj komune volas labori por unu specifa celo. Ekzistas ekzemple intergrupo pri la problemoj de la handikapitoj pri la sano, eŭropa federaciismo, pri la bonfarto de bestoj kaj tiel plu.

Inter aktivuloj de Eŭropa Esperanto-Unio kaj Małgorzata Handzlik, la unua esperantisto inter la anoj de la Eŭropa Parlamento, daŭras diskuto pri nova intergrupo, kiun la subtenantoj de Esperanto volus fondi en la Eŭropa Parlamento. Tamen ne estas ankoraŭ klare, kiuj devus esti la unuavicaj celoj de tia grupo.

- Ĉu vi memoras, ke fine de la antaŭa mandato la parlamentanoj malaprobis eĉ mencion pri Esperanto? Ni devas esti bone preparitaj el ĉiuj flankoj. Ni devas trovi amikojn, kiuj apogos nin en la strebo. Kaj klare difini la atingeblan celon. Ĝuste tion mi nun faras. En tio multe helpas min Seán Ó Riain, irlanda diplomato, esperantisto, diris Małgorzata Handzlik en intervjuo de Libera Folio.

Aktivuloj de Eŭropa Esperanto-Unio volus sekvi la ideojn de Helmar Frank kaj Zlatko Tišljar: proponi Esperanton kiel lingvon kiu povus helpi konstrui kaj fortigi ian komunan eŭropan kulturan identecon. Tiun ideon Małgorzata Handzlik tamen ne opinias facile vendebla.

- Estus bele, mirinde sed... Estas dubinde ĉu la parlamentanoj ŝatos konstrui la novan eŭropan identecon baze de lingvo pri kiu ili konas nenion aŭ nur antaŭjuĝojn. Baze de lingvo pri kiu profesoro Geremek (certe unu el plej favoraj al "nia afero") opinias, ke ĝi mistrafis en la kvindekaj jaroj, ŝi skribas pri la temo.

Małgorzata Handzlik ekde sia elektiĝo ricevadas amason da leteroj de esperantistoj. Ĉiuj deziras, ke ŝi faru ion por Esperanto en la parlamento, sed ne estas facile konkludi, precize kion.

- La proponoj de esperantistoj kiuj venas al mi el diversaj fontoj estas absolute malkongruaj.

Iuj opinias, ke oni devus peti ke la Eŭropa Parlamento faru ian belan rezolucion pri la valoro de Esperanto, simile kiel jam siatempe rezoluciis Unesko. Tamen laŭ Małgorzata Handzlik tia celo ne ŝajnas facile atingebla.

- La Eŭropa Parlamento agas per voĉdonado. Do kion ni pretas voĉdonigi? Kia dokumento estus akceptebla de la Parlamento, kiu antaŭ kelkaj monatoj rifuzis eĉ priesplori la aferon?

Aliaj eŭropaj aktivuloj preferus komenci per pli konkretaj celoj, kaj ankaŭ Małgorzata Handzlik pli simpatias al tiaj ideoj.

- Verŝajne unu el realismaj celoj povus esti ebleco enkonduki Esperanto-ekzamenon en aliaj landoj kiel en Hungario. En Hungario daŭre kreskas la nombro de la ekzamenitoj. Tio laŭ mi pli proksimigas nin al la Fina Venko ol ĉiuj rezolucioj.

Tamen, nur por enkonduki tian ekzamenon laŭ ŝi ne indus fondi novan intergrupon, ĉar por tia celo oni povus labori en unu el la jam funkciantaj komisionoj en la Eŭropa Parlamento.

La diskuto inter la eŭropaj aktivuloj ĝis nun temis ĉefe pri la nomo de la eventuala nova intergrupo, ne pri tio kion la grupo celu kaj ĉu entute estas realisme strebi al la fondo de tia grupo se oni ne scias, ĉu iu krom Małgorzata Handzlik volus aliĝi al ĝi.

- Malfacilas proponi aliĝon al intergrupo, kiu havas precizigitan nomon sed ne la celojn. Mi forte esperas je helpo fare de la samideanoj rilate la celojn kiuj ni preferas, Małgorzata Handzlik skribas al la eŭropaj aktivuloj.